براساس تحلیل‌های ترافیکی، سهم خطای انسانی عابران در تصادفات شهری قابل توجه است. ورود ناگهانی به بزرگراه، پریدن از نرده‌های ایمنی یا بی‌توجهی به علائم کنترل عبور، هم جان عابر را تهدید می‌کند و هم جریان ترافیک را دچار خطر می‌سازد.
اگر قانون با جدیت بیشتری متوجه رفتار عابران بود، آیا باز هم این رفتارهای پرخطر تکرار می‌شد؟
در هر برخورد میان وسیله نقلیه و عابر، این عابر است که آسیب‌پذیرترین ضلع حادثه به شمار می‌آید.
رعایت قانون، احترام به جان خودمان است؛ کوچک‌ترین بی‌احتیاطی می‌تواند بزرگ‌ترین پیامد را رقم بزند.
