نمایش موارد بر اساس برچسب: شرکت ذوب آهن اصغهان
آجرچینی دیواره درای پیت كوره بلند 3 با موفقیت به پایان رسید
محمدرضا شانه معاون تولید کوره بلند ذوب آهن اصفهان با اعلام این خبر گفت: کوره بلند شماره 3 از سال 88 تاکنون در حال کار است و آجرچینی درای پیت آن با تکیه بر تجربیات مشابه درای پیت 1 به پایان رسید.
وی با تأکید بر نقش این دیواره در تداوم تولید کوره بلند شماره 3 افزود: درای پیت ها در تخلیه و جذب سرباره کوره شماره ۳ ، نقش مهمی دارند و در صورت نبود آنها فقط سیستم دانهبندی در مدار است و اگر این سیستم به دلایل برقی یا مکانیکی دچار وقفه شود،فرایند تولید با محدودیت جدی مواجه می گردد.
معاون تولید بخش کوره بلند در پایان با تاکید بر نقش هماهنگی بین مدیریتی و بهره گیری از تجربیات پیشین از حمایت های معاون بهره برداری،مدیر کوره بلند و همکاری موثر مدیریت های نسوز،نت راه و ساختمان،نت مکانیک،امورفنی و برنامه ریزی تولید،خرید و لجستیک و ناوگان تشکر و قدردانی کرد.
امیر بدیهی مهندس ارشد امورفنی نسوز نیز تصریح کرد: دیوارچینی درای پیت کوره بلند شماره 3 با برگزاری جلسات منظم و کار تیمی منسجم در کوتاه ترین زمان ممکن بدون حادثه به پایان رسید.
طول دیواره آجرچینی شده 72 متر و به ارتفاع 6.5 متر با تناژ بیش از 180 تن نسوز بود و تعداد 50 نفر از همکاران مدیریت های سطح شرکت در این عملیات مشارکت داشتند.
وی افزود: با توجه به شرایط عملکردی و با هدف جلوگیری از خوردگی و فرسایش نسوز، در این عملیات 4 متر ابتدایی دیوار از آجر نسوز شاموت گرید B به وزن 160 تن و 2.5 متر بالایی از آجر نسوز ردبریک به وزن 20 تن با استفاده از امکانات و تجهیزات داخل کارخانه اجرا گردید.
عبدا… داییصادق فورمن کارگاه سرباره کورهبلند نیز در ادامه گفت: جلسات بسیاری خوبی با مدیریت های مرتبط در این خصوص برگزار شد و با یک تقسیم کار منسجم،عملیات آجرچینی درای پیت زودتر از گراف زمانی به پایان رسید.
وی اظهار داشت: تعمیرات در سطوح مختلف کارخانه که ثمره دانش و تجربه تلاشگران ذوب آهنی است سبب شده همکاران چالش ها و فرصت ها را به خوبی شناسایی کنند و لذا در پَس هر تعمیراتی تجارب ارزشمندی کسب می کنند.
امین عبداللهی سرپرست مناطق عملیاتی مدیریت نت راه ساختمان، درباره فعالیتهای ساختمانی انجام شده بیان کرد: اجرای چهار شناژ بتنی با حجم حدود ۲۰ مترمکعب بتن، 300 عملیات سوراخ کاری،کاشت آرماتور،شات کریت و قالب بندی حدود 70 متر مربعی انجام شد.
وی افزود: در این فرصت به تک تک همکاران عزیزم که در این عملیات نقش موثری داشتند،خسته نباشید می گویم.
سید محسن طاهری سرپرست کورهبلند شماره ۳ تصریح کرد: برخورداری از سیستم رزرو در فرایند تولید کوره بلند نقش موثری دارد تا در صورت بروز اختلال در سیستم دانه بندی،بخش رزرو وارد مدار شده و اختلالی در تولید ایجاد نشود.
وی ادامه داد: در این سیستم، سرباره به صورت خشک دانه بندی شده و سپس با آب سرد میشود. محصول آن به شکل کلوخه است و مانند سرباره ریزدانه نیست لذا این موضوع ریسک تولید را بالا میبرد بنابراین اگر سیستم دانهبندی فعال نباشد از درای پیت ها استفاده می کنیم.
محمود معینی از مدیریت نسوز، با اشاره به سرعت اجرای آجرچینی گفت: دانش و تجربه همکاران سخت کوش ذوب آهنی در این آجرچینی نیز موفقیت دیگری رقم زد و عملیات زودتر از برنامه به پایان رسید.
وی افزود: آجرهای استفاده شده در این عملیات نیز از نوع مناسب هستند و لذا سبب می شود فرایند تخلیه سرباره تا سال ها بدون مشکل ادامه یابد.
علی کرمی فورمن انرتژیتیک کوره بلند گفت : با توجه به اینکه نازل های آب پاش در دو طرف درای پیت داخل دیواره ها به طور کامل این محدوده را پوشش نمی داد با اضافه کردن ارتفاع نازل ها ضمن سرد کردن سریع تر سرباره،پوسیدگی زود هنگام لوله ها که داخل دیواره قرار داشت نیز رفع عیب شد همچنین دفرمگی لوله های افشانک در هنگام کار مکانیزم ها به صورت کامل برطرف شد.
تاكید مدیرعامل ذوب آهن اصفهان؛توسعه پایدار و ارتقای فناوری صنعت فولاد
افضلی در این نشست که در حاشیه بیستوهشتمین سمپوزیوم فولاد برگزار شد، با اشاره به وضعیت بازار شمش فولاد و صادرات محصولات فولادی، به اهمیت توجه به شرایط بازارهای صادراتی و سازوکارهای بازگشت ارز حاصل از صادرات پرداخت.
مدیرعامل ذوبآهن اصفهان با اشاره به فرآیندهای اداری مرتبط با فعالیتهای تولیدی، بر ضرورت بازنگری در شیوههای نظارت و مقرراتگذاری تأکید کرد و گفت: اصلاح فرآیندها باید بهگونهای انجام شود که ضمن حفظ نظارت مؤثر، زمینه تسهیل فعالیت تولیدکنندگان فراهم شود.
افضلی با اشاره به تفاوت هزینههای تولید در برخی واحدهای فولادی داخلی و خارجی، بر لزوم بررسی فناوریها، روشهای تولید و عوامل مؤثر بر هزینه تمامشده محصولات فولادی تأکید کرد.
مدیرعامل ذوبآهن اصفهان در ادامه، برنامهریزی مؤثر، ایجاد ثبات در فرآیندهای تولید و توجه به ظرفیتهای موجود در زنجیره ارزش را از موضوعات مهم در مسیر توسعه پایدار صنعت فولاد دانست.
افضلی در جمعبندی سخنان خود، بر اهمیت اجرای راهکارهای کارشناسی، بهبود ساختارها و بهرهگیری از ظرفیتهای فناورانه برای ارتقای عملکرد صنعت فولاد تأکید کرد.
نشست تخصصی «تحلیل زنجیره ارزش و راهبردهای توسعه متوازن و پایدار صنعت فولاد» روز چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵، از ساعت ۱۶ تا ۱۸، در سالن اجتماعات شرکت نمایشگاههای بینالمللی استان اصفهان برگزار شد. این نشست در حاشیه بیستوهشتمین سمپوزیوم فولاد و با محوریت بررسی چالشها و راهبردهای توسعه پایدار زنجیره فولاد برگزار شد.
تامین پایدار مواداولیه ذوب آهن با محوریت كمیسیون صنایع و معادن مجلس
امیر توکلی نماینده مردم خواف و رشتخوار و عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار ما،از حمایت های ویژه این کمیسیون در راستای تامین پایدار مواد اولیه خط تولید سخن گفته است.
امیر توکلی به وضعیت خاص کشور و تاثیر آن بر تامین مواد اولیه ذوب آهن پرداخت و گفت : این مجتمع عظیم صنعتی به دلیل شیوه تولید کوره بلند،وابسته به کک و زغالسنگ است که در شرایط فعلی کشور و وضعیت بنادر،تامین این مواد با محدودیت های جدی مواجه است.
وی ادامه داد: مذاکرات خوبی انجام شده و در تلاش هستیم ذوب آهن از سمت شمال کشور و بنادر موجود،بتواند بخشی از مواد اولیه را وارد کند.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی تصریح کرد:کشور افغانستان نیز ظرفیت های معدنی بسیار خوبی دارد و زمینه ترانزیت ریلی مواد اولیه از این کشور نیز فراهم است و لذا ذوب آهن با سرمایه گذاری در کشور افغانستان،می تواند بخشی از مواد اولیه مورد نیاز را تامین کند.
توکلی اظهار داشت:جلسه ای با حضور اعضای کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی،دکتر لله گانی مدیرعامل بانک رفاه کارگران،مدیرعامل ذوب آهن و همچنین نماینده فعال شهرستان لنجان دکتر پولادی برگزار شد و موضوعات ذوب آهن از ابعاد مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
وی ادامه داد: مقرر شد،کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی برای تامین پایدار مواد اولیه در کنار ذوب آهن اصفهان باشد و مجموعه هایی مانند ایمیدرو و سایر بخش های مرتبط را پای کار بیاورد تا ذوب آهن به عنوان اولین تولید کننده فولاد کشور از این مسیر سخت عبور کند و بنده نیز به عنوان یکی از اعضای کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی و عضوی از خانواده بزرگ ذوب آهن اصفهان در این راستا از هیچ تلاشی فروگذار،نخواهم کرد.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: با ورود بانک رفاه به عنوان سهامدار عمده، اتفاقات خوبی در اصلاح قیمت حقوق دولتی معدن ققنوس،ایجاد بین محدوده ای و تامین نقدینگی صورت گرفته است.
امکان بازگشت ذوب آهن اصفهان به روزهای شكوفایی
مهدی طغیانی ابتدا به بازدید اخیر کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی از ذوب آهن اصفهان پرداخت و گفت: این کمیسیون با رویکرد اقتصادی،بازدید خوبی از خط تولید کارخانه داشت و از نزدیک با کارگران تلاشگر ذوب آهن نیز گفتگو داشتیم و دغدغه های آنها را شنیدیم همچنین جلسه ای با حضور جمعی از مسئولین شرکت و با محوریت بررسی وضعیت مالی اقتصادی کارخانه ،برگزار شد.
وی افزود: ذوب آهن اصفهان به لحاظ اقتصادی در شرایط سختی قرار دارد اما در همین شرایط خاص کشور و سخت کارخانه توانست،در سال گذشته 2 همت از زیان انباشته را کاهش دهد که این عدد کوچکی نیست.
بازگشت ذوب آهن به روزهای شکوفایی،امکان پذیر است
نائب رییس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی ادامه داد: جمع بندی دکتر حسینی رییس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی این بود که با وجود شرایط سخت اقتصادی ذوب آهن هنوز هم جای اصلاح و بازگشت وجود دارد لذا مقرر شد جلسه ای با حضور سهامدار عمده (بانک رفاه کارگران) و مدیران شرکت برگزار شود و برنامه جامع بانک رفاه با مسئولیت پذیری تمام در این جلسه ارائه گردد و همچنین نیازمندی ها مشخص شود،به دلیل شرایط موجود کشور این جلسه تاکنون برگزار نشده اما به زودی اما برگزار می شود.
نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: کمیسیون اقتصادی مجلس،هر کمکی بتواند به ذوب آهن و سهامدار عمده انجام می دهد تا کارگران به عنوان سرمایه های اصلی کارخانه، شرایط بهتری داشته باشند.
ذوب آهن برای تامین پایدار مواد اولیه،نیازمند حمایت جدی است
وی در ادامه به موضوع تامین پایدار مواد اولیه ذوب آهن پرداخت و گفت: این کارخانه به دلیل شیوه تولید کوره بلند از یارانه انرژی برخوردار نیست و از سوی دیگر مواد اولیه آن(کک و زغالسنگ) بخش عمده ای از قیمت تمام شده محصول آن را تشکیل می دهند لذا در این بخش هم ذوب آهن به حمایت جدی نیاز دارد.
نقش زیر ساختی سبد محصول ذوب آهن در پروژه های عمرانی کشور
عضو ناظر مجلس در شورای عالی بورس ادامه داد: سبد محصول ذوب آهن اعم از محصولات ساختمانی و ریل،جزء لاینفک پروژه های عمرانی کشور هستند و لذا تامین پایدار مواد اولیه کارخانه برای تولید این محصولات و در ادامه تزریق به پروژه های کشور،همچون زنجیره ای است که اختلال در یکی از بخش ها،کل فرایند را تحت تاثیر قرار می دهد.
وی خاطرنشان کرد:ریل قطارهای پُرسرعت از جمله محصولات این کارخانه است،محصولی زیرساختی که در اَبر پروژه قطار سریع السیر تهران-قم-اصفهان نقش کلیدی دارد و حضور ذوب آهن اصفهان در کنسرسیوم این پروژه اتفاقی مبارک است.
نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی اضافه کرد:جلسات بسیار خوبی در این زمینه با حضور مدیرعامل ذوب آهن و نمایندگان شرکت برگزار شده است و استفاده از ریل ملی، می تواند مزایای موثری در این پروژه رقم بزند.
آینده صنعت فولاد در گرو توسعه منابع انسانی و همافزایی تخصصی است
سید اردشیر افضلی، مدیرعامل ذوبآهن اصفهان، در رویداد راهبردی «مدیران و فعالان صنعت فولاد ایران» با عنوان «آینده صنعت فولاد؛ در گرو همافزایی امروز» که روز ۶ آبان ۱۴۰۵ به همت انجمن فولاد اصفهان و اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی اصفهان و در قالب پنل تخصصی بیست و هشتمین سمپوزیوم فولاد برگزار شد بر ضرورت توسعه منابع انسانی، آموزش مستمر، انتقال دانش و بهرهگیری از روشهای نوین تولید بهعنوان الزامات ارتقای توان رقابتی و توسعه پایدار صنعت فولاد تأکید کرد.
افضلی در این پنل تخصصی با اشاره به نقش تعیینکننده نیروی انسانی متخصص در آینده صنعت فولاد، اظهار کرد: توسعه این صنعت به مجموعهای از عوامل بههمپیوسته، از جمله مدیریت اثربخش، تأمین مواد اولیه و انرژی، ارتقای مهارتهای تخصصی، تقویت فرهنگ سازمانی و بهرهگیری از دانش روز وابسته است.
از این رو، برای دستیابی به پیشرفت پایدار باید بستر مناسبی برای فعالیت، یادگیری و رشد نیروهای متخصص فراهم شود.
وی با اشاره به چالشهای موجود در مسیر فعالیت واحدهای صنعتی موانع اداری و عملکرد نامناسب برخی ساختارها را از جمله عواملی دانست که میتوانند فرآیند فعالیت و تصمیمگیری در صنعت را با دشواری مواجه کنند.
به گفته وی، پیچیدگیهای اداری و تصمیمگیریهای غیرکارشناسی، ضمن کاهش سرعت اقدامات اجرایی، ممکن است مانع استفاده مؤثر از ظرفیتهای تخصصی و فرصتهای توسعه در بخش صنعت شوند.
مدیرعامل ذوبآهن اصفهان همچنین بر ضرورت تفکیک سیاستگذاری از دخالت در امور اجرایی صنایع تأکید کرد و گفت: سیاستگذاری باید در مسیر هدایت صنعت و فراهمکردن زمینه رشد و توسعه آن انجام شود.
در این چارچوب، تصمیمگیریهای تخصصی و اعتماد به کارشناسان و مدیران آشنا با مسائل صنعتی اهمیت ویژهای دارد؛ چراکه مداخلات غیرتخصصی میتواند مانع قرارگرفتن افراد و بخشها در جایگاه متناسب با دانش و توانمندیهایشان شود.
پادشکنندگی؛ رویکردی برای تبدیل چالشها به فرصتهای توسعه
افضلی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به مفهوم «پادشکنندگی» در کنار تابآوری، بر ضرورت تقویت توان یادگیری و سازگاری صنایع در مواجهه با بحرانها و تغییرات محیطی تأکید کرد.
وی با بیان اینکه صنعت برای عبور موفق از شرایط دشوار به دانش روز، شناخت روشهای جدید تولید و ارتقای مستمر مهارت نیروی انسانی نیاز دارد، خاطرنشان کرد: نمیتوان بدون آشنایی با تحولات روز و بهرهگیری از شیوههای نوین تولید، انتظار داشت صنایع در محیط رقابتی امروز به پیشرفت مطلوب دست یابند.
در این رویکرد، مواجهه با چالشها صرفاً به معنای تحمل فشار و بازگشت به شرایط پیشین نیست، بلکه میتوان از تجربه بحرانها برای شناسایی نقاط ضعف، اصلاح فرآیندها و تقویت توانمندیهای سازمانی استفاده کرد.
چنین نگرشی به صنایع کمک میکند تا در برابر تغییرات محیطی، علاوه بر حفظ عملکرد خود، زمینه بهبود مستمر و افزایش ظرفیتهای رقابتی را نیز فراهم آورند.
توسعه منابع انسانی؛ زیربنای پیشرفت صنعت فولاد
مدیرعامل ذوبآهن اصفهان، آموزش و توسعه منابع انسانی را از اولویتهای اساسی صنعت فولاد دانست و بر ضرورت ایجاد فرصتهای مستمر برای یادگیری، انتقال تجربه و بهاشتراکگذاری دانش میان کارکنان تأکید کرد.
به گفته افضلی، سازمانها زمانی میتوانند مسیر تحول و پیشرفت را با موفقیت طی کنند که یادگیری را به بخشی جداییناپذیر از فرهنگ سازمانی خود تبدیل کنند و فضایی به وجود آورند که کارکنان در آن امکان پرسشگری، تبادل تجربه و انتقال آموختههای خود را داشته باشند.
وی همچنین بر اهمیت تقویت فرهنگ تعلق سازمانی و ایجاد فضای مناسب برای رشد حرفهای کارکنان تأکید کرد. از نگاه وی، نگرانی از رشد و یادگیری افراد میتواند به مانعی در مسیر پیشرفت سازمانی تبدیل شود؛ در حالی که تشویق کارکنان به یادگیری، مشارکت در فرآیندهای بهبود و انتقال دانش، زمینهساز افزایش بهرهوری و ارتقای توانمندیهای مجموعه خواهد بود.
توسعه منابع انسانی در صنعت فولاد، علاوه بر آموزش مهارتهای فنی و تخصصی، مستلزم تقویت تفکر، افزایش آمادگی برای پذیرش تغییرات و فراهمکردن زمینه استفاده از تجربههای ارزشمند کارکنان است.
توجه به این مؤلفهها میتواند به بهبود فرآیندهای کاری، افزایش اثربخشی تصمیمگیریها و استفاده بهتر از ظرفیتهای موجود در سازمانهای صنعتی کمک کند.
چابکی سازمانی؛ ضرورت عبور از گفتار به عمل
افضلی در ادامه، چابکی سازمانی و بهکارگیری روشهای مدیریتی مؤثر را از دیگر الزامات توسعه صنعت فولاد برشمرد و بر ضرورت تبدیل دیدگاهها و برنامههای اصلاحی به اقدامات عملی تأکید کرد.
وی یادآور شد که گفتوگو درباره تحول، توسعه و ضرورت بهبود عملکرد، بهتنهایی برای دستیابی به نتایج مطلوب کافی نیست؛ بلکه این رویکردها باید بهصورت گامبهگام در ساختارها، فرآیندها و عملکرد سازمانها اجرا شوند.
بر این اساس، بازنگری در شیوههای مدیریتی، تسهیل فرآیندهای تصمیمگیری، بهرهگیری از دانش تخصصی و ایجاد فرصت برای مشارکت و یادگیری کارکنان، میتواند زمینهساز افزایش چابکی سازمانی و بهبود عملکرد صنایع باشد.
همافزایی و یادگیری؛ مسیر آینده صنعت فولاد
مدیرعامل ذوبآهن اصفهان در جمعبندی دیدگاههای خود، بر اهمیت همافزایی میان مدیران، متخصصان و فعالان صنعت فولاد تأکید کرد.
به باور وی، توسعه این صنعت نیازمند نگاهی جامع است که در آن منابع انسانی توانمند، مدیریت اثربخش، آموزش مستمر انتقال دانش و استفاده از روشهای نوین تولید در کنار یکدیگر قرار گیرند.
تحقق این رویکرد مستلزم آن است که سازمانهای صنعتی ضمن شناسایی چالشها و اصلاح نقاط ضعف، از تجربههای گذشته برای بهبود عملکرد آینده بهره بگیرند و زمینه رشد و یادگیری مستمر را در محیط کار فراهم کنند.
گفتنی است، مفهوم «پادشکنندگی» فراتر از تابآوری است. تابآوری به توانایی یک سیستم برای حفظ عملکرد یا بازیابی وضعیت خود پس از مواجهه با فشار و بحران اشاره دارد؛ اما پادشکنندگی به قابلیت سیستمی گفته میشود که میتواند از فشارها، نوسانات و چالشها برای یادگیری، بهبود و تقویت توانمندیهای خود بهره بگیرد.
این مفهوم در مدیریت صنعتی بر ضرورت ایجاد سازمانهایی تأکید دارد که نهتنها در برابر بحرانها مقاومت میکنند، بلکه از تجربه شرایط دشوار برای اصلاح فرآیندها، افزایش آمادگی و دستیابی به عملکرد بهتر نیز استفاده میکنند.
تكمیل بازسازی و مونتاژ دیفیوزرهای برجهای خنككننده نیروگاه حرارتی
محمدصالحی، مدیر تولید و توزیع برق، با اعلام این خبر اظهار کرد: نیروگاه حرارتی دارای پنج برج خنککننده است که دیفیوزرهای آنها پس از حدود ۴۰ سال کارکرد، دچار آسیبهای جدی شده بودند. از مجموع پنج دیفیوزر مربوط به برجهای خنککننده، سه مجموعه در سالهای گذشته بازسازی شده بود و دو مجموعه باقیمانده نیز پس از انجام عملیات بازسازی و مونتاژ، نصب شده و در مدار بهرهبرداری قرار گرفتند.
وی افزود: تکمیل این عملیات و راهاندازی برجهای خنککننده مرتبط، موجب افزایش راندمان تولید برق نیروگاه حرارتی به میزان حداقل ۵ مگاوات شده و قابلیت بهرهبرداری از هر دو واحد ۳ و ۴ نیروگاه را فراهم کرده است.
سید ابراهیم مویدی، معاون تولید برق، نیز با اشاره به روند اجرای این پروژه گفت: قرارداد بازسازی و مونتاژ دیفیوزرهای شماره یک و دو نیروگاه حرارتی، به همراه دو عدد دیفیوزر آبرسانی، در سال گذشته با شرکت کامپوزیت صنعت قائم منعقد شد. در چارچوب این قرارداد، عملیات دمونتاژ تجهیزات مذکور انجام گرفت و پس از طی مراحل بازسازی، دیفیوزرهای شماره یک و دو مونتاژ شده و در محل خود قرار گرفتند.
وی با بیان اینکه اجرای این پروژه در راستای بهبود وضعیت تجهیزات و افزایش آمادگی عملیاتی نیروگاه انجام شده است، تکمیل مراحل بازسازی و مونتاژ دیفیوزرها را گامی مؤثر در جهت فراهمسازی شرایط مناسبتر برای بهرهبرداری از واحدهای نیروگاه حرارتی عنوان کرد.
جمشید حقانی، سرپرست نیروگاه حرارتی، نیز با اشاره به تعهدات شرکت سازنده در اجرای پروژه اظهار کرد: با توجه به تعهدات شرکت سازنده در قبال پروژه بازسازی و مونتاژ دیفیوزرها، هر دو مجموعه به بهرهبردار تحویل داده شد.
وی ادامه داد: با قرار گرفتن برجهای خنککننده مربوطه در مدار بهرهبرداری، در صورت تأمین گاز طبیعی و گاز فرایندی مورد نیاز، امکان افزایش تولید برق نیروگاه حرارتی فراهم خواهد شد. تحقق این امر میتواند در ارتقای توان تولیدی نیروگاه و استفاده مؤثرتر از ظرفیت واحدهای تولید برق نقش داشته باشد.
مدیر تولید و توزیع برق در پایان ضمن قدردانی از تلاشها و همکاری تمامی کارکنان و عوامل زحمتکش مرتبط با اجرای این پروژه، از حمایتهای مستمر مدیرعامل محترم کارخانه، معاونت محترم بهرهبرداری، مدیر محترم امور مهندسی و تولید بهرهبرداری و سایر مدیریتهای مرتبط تشکر و قدردانی کرد و نقش همکاری و همراهی مجموعههای مختلف را در پیشبرد و تکمیل این پروژه حائز اهمیت دانست.
تعویض بلبرینگها و چرخدنده اصلی كنورتور شماره۲فولادسازی ذوب آهن اصفهان
وی افزود: در این پروژه بلبرینگ سمت گیربکس و بلبرینگ سمت هیدروشاینر کنورتور شماره ۲، هر کدام با وزن تقریبی یکونیم تن، تعویض میشوند.
همچنین کوپلینگ محور اصلی کنورتور با وزن بیش از چهار تن و چرخدنده اصلی گیربکس با وزن تقریبی سهونیم تن نیز تعویض خواهد شد.
خواجوی با اشاره به سابقه بیش از ۳۵ ساله بهرهبرداری کنورتورهای ذوبآهن اصفهان گفت: در طول این مدت، تجهیزات مختلف این کنورتورها از جمله گیربکسهای فرعی و مخروطی به دلیل فرسودگی تعویض و نوسازی شدهاند و در سالهای اخیر نیز با توجه به عمر بالای بلبرینگها و سایش آنها، تعویض برخی از این تجهیزات در دستور کار قرار گرفته است.
معاون بهرهبرداری ذوبآهن اصفهان ادامه داد: بلبرینگ سمت هیدروشاینر کنورتور شماره یک در اسفندماه ۱۴۰۳ و بلبرینگ سمت هیدروشاینر کنورتور شماره سه در خردادماه ۱۴۰۴ تعویض شد.
همچنین در اواخر خردادماه ۱۴۰۴، علائم اولیه خرابی بلبرینگ سمت گیربکس کنورتور شماره ۲ با مشاهده ذرات فلزی در آنالیز دورهای روغن این کنورتور مشخص شد.
وی اظهار کرد: در آن مقطع، عمر آجرهای نسوز کنورتور حدود ۶۵۰ ذوب بود و از سوی دیگر پروژه اسلگاسپلشینگ نیز با هدف افزایش عمر آجرهای نسوز روی این کنورتور اجرا شده بود.
بنابراین با وجود امکان توقف کنورتور و تعویض بلبرینگ، انجام این تعمیرات در آن زمان از نظر اقتصادی بهصرفه نبود.
خواجوی گفت: بر همین اساس تصمیم گرفته شد شرایط بلبرینگ از طریق آنالیز مستمر روغن و انجام آزمونهای دورهای پایش تعمیرات، بهصورت دقیق و مستمر تحت نظارت قرار گیرد و هر زمان شرایط بلبرینگ به مرحله حاد رسید، نسبت به توقف کنورتور و انجام تعمیرات اقدام شود.
این پایشها و نظارتهای دقیق و مستمر موجب شد امکان ادامه بهرهبرداری از کنورتور شماره ۲ فراهم شود.
وی افزود: این تصمیم با توجه به هزینه قابلتوجه تأمین آجرهای نسوز، از نظر اقتصادی برای شرکت بسیار مفید بود و امکان استفاده حداکثری از ظرفیت موجود کنورتور را فراهم کرد.
معاون بهرهبرداری ذوبآهن اصفهان با قدردانی از کارکنان بخش فولادسازی و مهندسی نت مکانیک گفت: بررسیها، پایشها و نظارتهای دقیق و مستمر همکاران این بخشها نقش مهمی در افزایش کارکرد این بلبرینگ از 560 ذوب به 5488 ذوب و ادامه بهرهبرداری ایمن از کنورتور داشت و موجب شد تعمیرات در زمان مناسب انجام شود.
خواجوی در ادامه به اقدامات انجامشده برای آمادهسازی این پروژه اشاره کرد و گفت: با توجه به اینکه بلبرینگ سمت گیربکس کنورتورها تاکنون سابقه تعویض نداشته است، برای اجرای این تعمیرات پروتکل اجرایی تهیه شد و بیش از ۲۲ جلسه فنی با حضور مکانیک فولادسازی، واحدهای پایش تعمیرات و گروه تعمیرات، طراحی مهندسی نت و کارگاههای ساخت نت مکانیک برگزار شد تا شرایط فنی اجرای عملیات بهدقت بررسی و تمامی جوانب آن پیشبینی شود.
وی افزود: در فرآیند آمادهسازی این پروژه، بیش از ۵۰۰ قطعه مختلف شامل قطعات موردنیاز برای تعویض و ابزارهای لازم برای انجام تعمیرات، طراحی و ساخته شده است تا پروژه با آمادگی کامل اجرا شود.
خواجوی تأکید کرد: با توجه به مشابه بودن عمر بهرهبرداری کنورتورها و احتمال بروز شرایط مشابه در بلبرینگ سمت گیربکس سایر کنورتورها در آینده، تجربه بهدستآمده از اجرای این پروژه، روشهای اجرایی، تجهیزات و دانش فنی حاصل از آن میتواند در تعمیرات آتی سایر کنورتورها مورد استفاده قرار گیرد.
ریل ذوبآهن اصفهان،حلقه اتصال توسعه مترو و كریدورهای ترانزیتی كشور
به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی سهیل آل رسول با اشاره به تنوع پروژههای حملونقل ریلی در کشور گفت: در حال حاضر پروژههای مختلف قطار شهری در دست پیگیری است و در کنار آن،احداث و نگهداری خطوط راهآهن و توسعه راهآهنهای تجاری نیز در جریان است بنابراین ضرورت دارد ظرفیتهای ذوب آهن اصفهان، به ویژه در حوزه محصولات راهبردی مانند ریل، بیش از گذشته به فعالان این صنعت معرفی شود.
وی با تأکید بر ضرورت توجه به مزیت اقتصادی در انتخاب تجهیزات و اقلام مورد نیاز پروژهها اظهار کرد: اعتقادی به تولید داخل همه اقلام به هر قیمت ندارم. در هر پروژه باید بهای تمامشده،کیفیت و قدرت رقابت محصول نهایی مورد توجه قرار گیرد اما ریل به دلیل وزن، اهمیت و جایگاه آن در پروژههای مترو،راهآهن بینشهری و سایر طرحهای ریلی، یک محصول استراتژیک است و موضوع تولید داخل آن با سایر اقلام تفاوت راهبردی دارد.
تولید ریل در ذوبآهن تحت کنترل کیفیت و استانداردهای سختگیرانه
سهیل آل رسول، خط تولید ریل ذوبآهن اصفهان را برخوردار از فناوری قابل توجه و رقابتی دانست و تصریح کرد: در سالهای گذشته ریلهای وارداتی از کشورهایی مانند چین،ترکیه و هند در پروژههای کشور مورد استفاده قرار میگرفت و بعضاً دستاندرکاران عرصه ریلی نسبت به کیفیت برخی از این محصولات گلایه داشتند.
این صاحب نظر بخش ریلی کشور خاطرنشان کرد: تولید ریل در ایران،تحت کنترل کیفیت و با رعایت استانداردهای سختگیرانه توسط ذوبآهن اصفهان از ورود محصولات متفرقهای که بعضاً موجب اُفت کیفیت پروژههای ریلی میشد، جلوگیری کرد و به ارتقاء کیفیت این پروژهها کمک شایان توجهی نموده است.
رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران با تأکید بر ضرورت توسعه بازارهای صادراتی این محصول ادامه داد: تولیدکنندگان باید با دیپلماسی اقتصادی قوی برای بازارهای منطقه و فرامنطقه ای برنامه داشته باشند. حمایت دولت در حوزه ضمانت نامههای صادراتی و مشوقهای صادراتی نیز میتواند برای حضور در بازارهای خارجی مؤثر باشد.
توسعه حملونقل ریلی، نیازمند نگاه ملی است
رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران، کاهش مصرف سوخت، افزایش ایمنی و توسعه زیرساختهای تجاری و ترانزیتی را از مهمترین اهداف توسعه حملونقل ریلی دانست و گفت: توسعه حملونقل ریلی باید به یک موضوع کلان ملی تبدیل شود.
وی با اشاره به تفاوت نگاه به پروژههای جادهای و ریلی افزود: پروژههای جادهای معمولاً سریعتر به بهرهبرداری میرسند و امکان بهرهبرداری مرحلهای از آنها بیشتر است به همین دلیل در سطح منطقهای و محلی اقبال بیشتری دارند. اما اگر نگاه ملی داشته باشیم، پروژههای بزرگ ریلی که ممکن است سه تا شش سال برای رسیدن به بازدهی مناسب زمان نیاز داشته باشند، باید در اولویت قرار گیرند.
سهیل آل رسول، تکمیل کریدورهای ریلی شمال ـ جنوب، شرق ـ غرب و اتصال شبکه ریلی کشور به کشورهای منطقه و فرامنطقه را ضروری دانست و اظهار داشت: توسعه این پروژه ها نیازمند نگاه ملی است و میتواند علاوه بر کاهش مصرف سوخت، ظرفیت ترانزیت بینالمللی کشور را نیز ارتقاء دهد.
امکان تولید ریل قطارهای سریعالسیر در ذوبآهن یک ظرفیت مهم است
وی همچنین درباره قطارهای سریعالسیر اظهار کرد: قطارهای سریعالسیر ویژگیهای فنی خاصی دارند و به اقلام متنوعی در حوزه روسازی نیازمندند. در پروژههایی مانند خط تهران ـ قم ـ اصفهان، ذوبآهن اصفهان برای تامین ریل مورد نیاز با ویژگیهای تخصصی این پروژه اعلام آمادگی کرده که این ظرفیت در صورت تحقق، برای حفظ منابع ارزی کشور بسیار با اهمیت خواهد بود.
کریدور شرق، فرصتی برای تبدیل ایران به مسیر ترانزیتی هند به اروپا
آلرسول در ادامه با اشاره به اهمیت تکمیل کریدور شرقی راهآهن کشور گفت: تکمیل این کریدور از این جهت بسیار حائز اهمیت است که میتواند ایران را به یک مسیر ترانزیتی مستحکم از سمت شرق و به ویژه یک مسیر مناسب برای انتقال کالاهای صادراتی هند به سمت اروپا تبدیل کند. این موضوع طی حداقل دو دهه گذشته نه تنها در ایران بلکه از سوی بسیاری از تُجار و سیاستمداران هندی مورد توجه و پیگیری بوده است.
وی افزود: هرچند در سالهای اخیر استفاده از مسیرهای جایگزین برای کریدور مورد نظر و حتی جایگزین شدن بندر چابهار با برخی گزینههای دیگر مطرح بوده اما همچنان مسیر ریلی عبوری از داخل ایران، ویژگیهای منحصربهفردی برای انتقال بار هند به سمت اروپا دارد و میتواند در مدت زمان کوتاهی جایگاه خود را به عنوان یک مسیر مهم ترانزیتی تثبیت کند.
رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران ادامه داد: از این منظر موضوع بسیار تعیینکننده این است که میتوانستیم این مسیر را سریعتر و مستقلتر توسعه دهیم. در این میان، تأمین ریل بهعنوان یکی از مهمترین و کلیدیترین اقلام مورد نیاز روسازی این مسیر اهمیت ویژهای دارد و قطعاً تأمین آن توسط ذوبآهن اصفهان میتواند بسیار حائز اهمیت باشد.
ریل داخلی؛ فرصتی برای توسعه سریعتر مترو تهران
آلرسول همچنین با اشاره به اهمیت پروژههای حملونقل ریلی در تهران گفت: شهر تهران با گرفتاری قابل توجهی از منظر ترافیک ومهمتر از آن،آلودگی هوا مواجه است که حداقل در سه تا چهار سال آینده به صورت بحرانی، کیفیت محیط زیست و آسایش شهروندان را کاهش میدهد. از این رو توسعه حملونقل عمومی، بهویژه مترو بسیار تعیینکننده است.
وی افزود: توسعه مترو با چند شاخص کلیدی از جمله تأمین ناوگان و همچنین تأمین ادوات و تجهیزات ریلی مواجه است که در این میان، پارامتر ریل اهمیت بسیار زیادی دارد. اینکه بتوانیم در تأمین ریل از واردات بینیاز باشیم، این امکان را فراهم میکند که در شرایط محدودیتهای ارزی، سهم ارز اختصاصیافته به پروژههای مترویی را برای تأمین ناوگان و سایر ادوات کلیدی که ضرورت دارد از خارج از کشور وارد شوند، هزینه کنیم.
رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران تأکید کرد: تأمین ریل توسط ذوبآهن اصفهان میتواند یک شاخص بسیار کلیدی برای توسعه سریعتر و جبران بخشی از کاستیهای موجود در پروژههای متروی شهر تهران باشد و در نهایت به کاهش آلودگی هوا نیز کمک شایانی توجهی می کند.
سبدمحصولات ساختمان ذوبآهن؛ظرفیت طلایی صنعتی سازی در كشور
قرائتی ستوده در تشریح وضعیت ساختوساز کشور،ریشه بخشی از مشکلات را در نوع نگاه به ساختمان میداند.
به اعتقاد او ساختمان باید مانند یک محصول تولیدی دیده شود اما در شرایط فعلی بیشتر اجزای ساختمان به صورت جداگانه مورد توجه قرار میگیرند.
نتیجه این رویکرد، ساختمانهایی سنگین و پرمصرف است. در حالی که صنعتیسازی، به طراحی یکپارچه، سرعت بالای اجرا، کاهش وزن و استفاده بهینه از مصالح نیاز دارد.
از نگاه این فعال صنعت ساختمان،یکی از بخشهایی که میتواند در این تغییر رویکرد نقشآفرین باشد، صنعت فولاد و بهویژه تولیدکنندگانی است که به سمت تولید مقاطع متناسب با نیاز سازههای مدرن حرکت کردند.
در این میاجایگاه ذوبآهن اصفهان قابل توجه است.
این مجتمع از سالها قبل با تولید محصولاتی مانند تیرآهن و میلگرد در زنجیره ساختو ساز کشور حضور داشته و در سالهای اخیر نیز سبد محصولات آن با مقاطع جدیدتر توسعه یافته است.
رئیس هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان در گفتگویی اختصاصی به خبرنگار ما گفت: تیرآهن های بال نیم پهن موازی، تیرآهنهای بالپهن موازی و تیرآهنهای بال باریک شیبدار، در کنار میلگرد، نبشی، ناودانی و سایر مقاطع، امکان استفاده از محصولات فولادی را در بخشهای مختلف سازه فراهم میکنند.
منابع تخصصی صنعت فولاد نیز تیرآهنهای بالپهن ذوبآهن را از جمله محصولاتی معرفی کردند که برای توسعه سازههای فولادی و ساختمانهای بلندمرتبه اهمیت دارند.
وی افزود: اهمیت این موضوع زمانی بیشتر مشخص میشود که صنعتیسازی ساختمان را صرفاً به معنای استفاده از قطعات پیشساخته ندانیم بلکه آن را زنجیرهای محسوب کنیم که از طراحی سازه آغاز میشود و تا انتخاب مقطع فولادی، تولید اتصالات حمل و نصب ادامه پیدا میکند.
در چنین نگاهی محصول فولادی دیگر تنها یک کالای فروشی نیست بلکه بخشی از یک سیستم ساختمانی قلمداد می شود.
تجربه همکاری برای توسعه تیرآهن بالپهن
قرائتی ستوده در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه همکاری با ذوبآهن اصفهان برای توسعه استفاده از تیرآهنهای بالپهن اشاره کرد. به گفته او یکی از مسائل مهم در استفاده گستردهتر از سازه فولادی، اختلاف هزینه اولیه آن با سازه بتنی بود.
همین مسئله موجب شد در مذاکراتی با ذوبآهن اصفهان، موضوع استفاده از مقاطع بالپهن و کاهش وزن سازه مورد توجه قرار گیرد.
مقاطعی که مبتنی بر گواهینامه های روز دنیا و طی نمودن آزمون های مختلف در این مجتمع عظیم صنعتی به صورت استاندارد، تولید می شوند.
سبکسازی، حلقه اتصال ذوبآهن و صنعتیسازی ساختمان
در این چارچوب، موضوع سبکسازی اهمیت ویژهای پیدا میکند. قرائتی ستوده از انجام محاسبات و مطالعات مختلف درباره کاهش وزن سازه سخن گفت و تأکید کرد: کاهش مصرف فولاد لزوماً به معنای کاهش ایمنی نیست بلکه طراحی مناسب و انتخاب صحیح مقاطع میتواند امکان رسیدن به سازهای سبکتر را فراهم کند.
این موضوع برای ذوبآهن اصفهان نیز اهمیت مضاعف دارد زیرا بخش مهمی از سبد محصولات این مجتمع به صورت مستقیم با اسکلت و اجزای سازهای ساختمان ارتباط دارد.
رئیس هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان خاطرنشان کرد: در واقع، هنگامی که مقاطعی مانند تیرآهنهای IPE، IPN و IPB در اختیار طراح قرار میگیرد، انتخاب مقطع مناسب میتواند علاوه بر تأمین الزامات سازهای، بر وزن نهایی ساختمان، میزان عملیات ساخت، هزینه اتصالات و سرعت اجرای پروژه نیز اثرگذار باشد.
از این منظر، توسعه سبد محصولات ساختمانی ذوبآهن را میتوان بخشی از مسیر حرکت صنعت فولاد کشور از تولید محصول صرف به سمت تولید محصولات متناسب با نیازهای تخصصی بازار دانست.
از فروش محصول تا طراحی یک زنجیره ساختمانی
اگر ساختمان به عنوان یک محصول صنعتی دیده شود، نقش تولیدکننده فولاد نیز تغییر میکند. در این شرایط، ارتباط تولیدکننده با بازار تنها در زمان فروش محصول شکل نمیگیرد بلکه از مرحله شناخت نیازهای سازندگان و طراحان آغاز میشود.
تجربه مطرحشده از سوی قرائتی ستوده درباره همکاری با ذوبآهن اصفهان برای توسعه مقاطع بالپهن، نمونهای از همین تغییر نگاه است؛ تجربهای که نشان میدهد مسئله صنعت ساختمان را نمیتوان صرفاً با افزایش تولید یا کاهش قیمت یک محصول حل کرد.
وقتی هدف، ساخت ساختمان سبکتر، سریعتر و صنعتیتر باشد، باید طراحی، نوع مقطع، وزن سازه، شیوه اتصال و فرآیند اجرا همزمان دیده شوند. در چنین شرایطی، محصولات ذوبآهن اصفهان میتوانند از یک «مصرفکننده فولاد» به بخشی از یک «سیستم ساختمانی» تبدیل شوند.
ذوبآهن اصفهان، ظرفیت مهم در زنجیره صنعتیسازی
ذوبآهن اصفهان به عنوان یکی از قدیمیترین و مهمترین قطبهای تولید فولاد کشور، از ابتدا پیوندی جدی با صنعت ساختمان داشته است.
با این حال، توسعه سبد محصولات ساختمانی، بهئویژه حرکت به سمت مقاطع بالپهن و محصولات مورد نیاز سازههای جدید، این ظرفیت را ایجاد کرده است که نقش این مجتمع عظیم صنعتی تنها به تأمین فولاد ساختمانی محدود نماند.در واقع، آینده صنعتیسازی ساختمان میتواند به میزان زیادی به کیفیت ارتباط میان سه حلقه وابسته باشد: طراحی مهندسی، تولید محصول متناسب با طراحی و اجرای صنعتی.
اگر این سه حلقه در کنار یکدیگر قرار گیرند، مزیت مقاطع فولادی تنها در استحکام و دوام خلاصه نمیشود بلکه کاهش وزن سازه، سرعت اجرا، امکان تولید صنعتی اجزا و قابلیت بازیافت فولاد نیز به بخشی از مزیت رقابتی سازه فولادی تبدیل خواهد شد.
سخنان رئیس هیئتمدیره انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان را میتوان از این زاویه مورد توجه قرار داد که مسئله صنعت ساختمان ایران فقط کمبود مسکن یا قیمت مصالح نیست بخشی از مسئله به مدل تولید ساختمان بازمیگردد.
در این مدل، ذوبآهن اصفهان با سبد متنوع محصولات ساختمانی خود، از تیرآهنهای متداول تا مقاطع بالپهن و سایر محصولات فولادی مورد استفاده در سازه، ظرفیت قابل توجهی برای پیوند خوردن با جریان صنعتیسازی ساختمان دارد.
بنابراین، اهمیت سبد محصولات ساختمانی ذوبآهن را باید فراتر از تنوع کالا دید.
ارزش اصلی این سبد زمانی آشکار میشود که محصولات فولادی در کنار طراحی مهندسی، فناوری ساخت و نیازهای واقعی صنعت ساختمان قرار گیرند.
جایی که فولاد دیگر صرفاً ماده اولیه ساختمان نیست، بلکه یکی از اجزای اصلی فرآیند صنعتی تولید ساختمان به شمار میرود.
آیا نسخه نجات دوباره به نام خصوصیسازی پیچیده شده است؟
به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی افزایش بدهیها، مشکلات تولید، دشواری تأمین مواد اولیه، نارضایتیهای کارگری و ابهام درباره آینده مالکیت و مدیریت، همگی نشانههایی هستند که باید برای مسئولان زنگ خطر جدی تلقی شوند.
علی خضریان، نماینده تهران در مجلس، قبلاً درباره وضعیت ذوبآهن اصفهان گفته است که این شرکت تا پایان آذرماه ۱۴۰۴ با ۷۱ هزار میلیارد تومان بدهی و حدود ۱۷ هزار کارگر، یکی از بزرگترین بنگاههای بحرانزده وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی است. اگر این ارقام مبنای اظهارات رسمی درباره وضعیت شرکت باشد، دیگر نمیتوان با چند وعده مدیریتی یا تزریق منابع کوتاهمدت، مسئله را حلشده تلقی کرد.
پرسش اصلی اینجاست: چرا ذوبآهن، با این سابقه، ظرفیت صنعتی، نیروی انسانی متخصص و جایگاه راهبردی، باید به چنین نقطهای برسد؟
مشکل فقط بدهی نیست. وقتی یک واحد صنعتی بزرگ همزمان با مشکلات نقدینگی، تأمین مواد اولیه، محدودیتهای تولید و اعتراضات گاهوبیگاه کارگران مواجه میشود، یعنی زنجیرهای از مشکلات در ساختار مدیریتی و اقتصادی آن شکل گرفته است.
در چنین شرایطی، هر تصمیم درباره آینده مالکیت و مدیریت شرکت باید با حساسیت بسیار بالا و با پاسخ روشن به افکار عمومی اتخاذ شود.
واگذاری سهام مدیریتی ذوبآهن به بانک رفاه نیز اگر با عنوان «نجات» یا «احیا» انجام شده است، باید با شفافیت کامل همراه باشد. کارگران ذوبآهن حق دارند بدانند این واگذاری دقیقاً چه مشکلی را حل خواهد کرد، منابع مالی آن از کجا تأمین میشود، برنامه بانک رفاه برای اصلاح ساختار شرکت چیست و مهمتر از همه، آینده شغلی هزاران کارگر متخصص این مجموعه چه خواهد شد؟
نگرانی کارگران نیز بیدلیل نیست. تجربه خصوصیسازی در کشور کم نبوده است؛ واگذاریهایی که با شعار افزایش بهرهوری، اصلاح ساختار و نجات بنگاهها آغاز شدند اما در برخی موارد، نتیجهای جز تضعیف تولید، انباشت بدهی، تغییرات مدیریتی و ناامنی شغلی برای نیروی انسانی نداشتند.
ذوبآهن نباید قربانی تکرار همین تجربه شود.
اگر اکنون بعد از واگذاری به بانک رفاه قرار است واقعاً یک برنامه احیای صنعتی باشد، باید پیش از هر چیز برنامه عملیاتی، منابع مالی، تعهدات سرمایهگذاری، تکلیف بدهیها، برنامه تأمین مواد اولیه و تضمین امنیت شغلی کارگران بهصورت شفاف اعلام شود.
نمیتوان کارخانهای با هزاران نیروی متخصص را صرفاً با جابهجایی سهام و تغییر مالکیت، «نجاتیافته» تلقی کرد.
مسئله امروز ذوبآهن، تغییر نام مالک نیست؛ نجات تولید است.
کارگران این مجموعه بیش از هر چیز به امنیت شغلی، استمرار تولید و آیندهای روشن نیاز دارند، نه اینکه هر بار با شنیدن واژههایی مانند «خصوصیسازی»، «واگذاری» و «احیا»، نگران سرنوشت خود شوند.
ذوبآهن اصفهان اگر گرفتار بحران شده، مسئولیت آن را نباید بر دوش کارگر گذاشت. کارگری که سالها در سختترین شرایط در این مجموعه تولید کرده، نه عامل بدهیهای انباشته است و نه مسئول مشکلات تأمین مواد اولیه و تصمیمات مدیریتی.
اکنون وقت آن است که مسئولان به جای درمانهای مقطعی، ریشه بحران ذوبآهن را شناسایی کنند. اگر مالکیت تغییر می کند، باید هدف آن افزایش سرمایهگذاری و ظرفیت تولید باشد؛ اگر بانک رفاه میدان دار اصلی این شرکت شده است، باید برنامه مشخصی برای اصلاح ساختار مالی و تولیدی ارائه کند؛ و اگر قرار است نام «احیا» بر این فرآیند گذاشته شود، نخستین نشانه احیا باید بازگشت ثبات به کارخانه و اطمینان به کارگران باشد.
ذوبآهن اصفهان امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیمهای کارشناسی، مدیریت توانمند و برنامه نجات واقعی نیاز دارد. این کارخانه را نباید از بحران بدهی به بحران مالکیت و از بحران مالکیت به بحران اشتغال کشاند.
زنگ خطر به صدا درآمده است؛ اکنون نوبت مسئولان است که آن را جدی بگیرند.
