به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از خبرگزاری فارس از اصفهان، با بازگشایی مدارس و افزایش تماس نزدیک دانشآموزان، شیوع شپش سر بار دیگر به یکی از دغدغههای والدین و مسئولان بهداشت مدارس تبدیل شده است.
کارشناسان میگویند این انگل از طریق تماس سر به سر و استفاده مشترک منتقل میشود و تراکم بالای دانشآموزان در کلاسها، سرعت انتشار آن را افزایش میدهد.
هرچند آلودگی به شپش سر بیماری خطرناکی محسوب نمیشود، اما خارش شدید، کمخوابی، کاهش تمرکز، غیبت از مدرسه و انگ اجتماعی از پیامدهای آن است.
متخصصان تأکید میکنند شپش نشانه بیبهداشتی نیست و پنهانکاری خانوادهها میتواند چرخه انتقال را طولانیتر کند.آمار ابتلا به شپش در کشوربه گفته سنا عیبپوش رئیس اداره بیماریهای آب و غذای وزارت بهداشت در سال ۱۴۰۴ درمجموع ۳۵۵ هزار و ۵۳۷ مورد آلودگی به شپش سر در کشور گزارش شده است که ۷۸ درصد موارد، معادل ۲۷۶ هزار و ۹۳۱ مورد، در گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال و در سنین مدرسه رخ داده است.
عیبپوش درباره وضعیت بیماری شپش در کشور افزوده است: نسبت جنسی زن به مرد در میان مبتلایان گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال، ۵.۹ بوده است؛ بهطوری که ۸۵.۵ درصد مبتلایان را افراد مؤنث تشکیل دادهاند.به گفته وی، تهران با ۲۲ هزار و ۸۵۳ مورد آلودگی دومین استان کشور از نظر شیوع بوده است.
بهاره سادات ابطحی نائینی، فلوشیپ پوست کودکان، در گفتوگو با فارس با اشاره به اینکه ابتلا به شپش سر بهمعنای رعایت نکردن بهداشت فردی نیست، اظهار کرد: هر کودکی، صرفنظر از وضعیت اقتصادی و اجتماعی و تمیزی موها، ممکن است به شپش مبتلا شود؛ بنابراین برخورد تحقیرآمیز، تنبیهی یا محروم کردن دانشآموزی که مبتلا به شپش است و تحت درمان قرار دارد، از حضور در مدرسه، رویکرد علمی و صحیحی نیست.
هشدار درباره درمانهای خانگی و غیرعلمیوی با تأکید بر ضرورت استفاده از روشهای علمی برای درمان شپش سر گفت: خانوادهها و بهداشتیاران مدارس باید از توصیه یا استفاده از روشهای غیرعلمی مانند مالیدن سس مایونز، حنا، نفت یا سایر موادی که تصور میشود حشره را خفه میکنند، خودداری کنند.
ابطحی نائینی خاطرنشان کرد: این روشها ممکن است اثربخشی درمانی قابلاعتمادی نداشته باشند و برخی از آنها نیز با ایجاد تحریک پوستی، خارش و عوارض دیگر همراه شوند.
بنابراین درمان باید با استفاده از روشهای معتبر و متناسب با شرایط کودک و با راهنمایی پزشک یا داروساز انجام شود.این متخصص پوست کودکان تأکید کرد: شپش سر اگرچه معمولاً بیماری خطرناکی محسوب نمیشود، برای کنترل آن باید خانوادهها و مدارس با آگاهی و همکاری عمل کنند.
آموزش راههای انتقال، بررسی صحیح دانشآموزان، درمان افراد مبتلا، حفظ محرمانگی اطلاعات و پرهیز از سرزنش و طرد کودکان، از مهمترین اقدامات برای کنترل این آلودگی در محیطهای آموزشی است.شپش سر یک مشکل بهداشتی قابل پیشگیری و درمان است، نه نشانه بیبهداشتی یا بحرانی غیرقابل کنترل. آنچه شیوع آن در مدارس را مهار میکند، ترکیبی از آموزش خانوادهها، غربالگری دورهای، درمان همزمان و پرهیز از انگزدگی است.