شاید شکل میدان‌ها تغییر کرده باشد؛

اما تلاش برای سربلندی کشور همچنان ادامه دارد.

امروز در کنار همه تلاش‌ها برای امنیت و پیشرفت،

کارکنان صنعت برق با دانش، تعهد و تلاش شبانه‌روزی

جریان روشنایی و زندگی را در شهرها و خانه‌ها پایدار نگه می‌دارند.

هر چراغی که روشن می‌ماند،

نتیجه تلاش کسانی است که بی‌وقفه برای خدمت به مردم کار می‌کنند.

ایران یکی از پرحادثه‌ترین و پرریسک‌ترین کشورهای دنیا است؛ اما با وجود صدها بحران، هنوز بارها مجبور می‌شویم از صفر شروع کنیم.

تجربه‌هایی که با استرس، فداکاری و هزینه‌های سنگین به دست می‌آیند، اغلب ثبت نمی‌شوند و با جابه‌جایی افراد از بین می‌روند.

در این اپیزود درباره «مدیریت دانش در شرایط جنگی و بحرانی» صحبت می‌کنیم؛ پاسخی برای اینکه چطور از تکرار اشتباهات جلوگیری کنیم.

از متدهای جهانی مثل AAR، Hot Wash، گزارش روزانه فرمانده و پایگاه داده درس‌آموخته‌ها می‌گوییم؛ ابزارهایی ساده اما حیاتی.

و توضیح می‌دهیم چگونه می‌توان دانش تولیدشده در بحران را حفظ کرد تا فردا، دوباره همان قیمت را پرداخت نکنیم.

مصطفی رجبی مشهدی معاون وزیر نیرو با اشاره به اینکه برنامه ریزی برای تامین برق روزهای اوج مصرف تابستان کشور از ماه ها قبل آغاز شده است، گفت: برنامه های ۱۴ مگاپروژه برای تامین برق تابستان که در وزارت نیرو طراحی شده از مدتها قبل در مسیر اجرا قرار دارد.

او در بخش دیگری از سخنان خود از کاهش محدودیتها و‌ ناترازی برق خبر داد و گفت: امیدوارم با اجرای این ۱۴ مگاپروژه شرایط تامین برق در وضعیت پایدارتری قرار گیرد که البته ممکن است اجرای برخی طرح ها به دلیل شرایط جنگی با تاخیر مواجه شود و یا میسر نباشد.

معاون وزیر نیرو در امور برق و انرژی خاطر نشان ساخت: تمام تلاش ما این است که تابستان با کمترین مشکل و محدودیت سپری شود.

رجبی مشهدی با اشاره به اقدامات انجام شده برای تامین برق شهروندان در شرایط جنگی، افزود: شبکه برق ایران یکی از گسترده‌ و پهناورترین شبکه‌های به‌هم‌پیوسته در منطقه است که بیش از یک میلیون کیلومتر طول دارد و در اغلب مناطق کشور، تأمین برق از چند مسیر و چند نیروگاه انجام می‌شود.
‌

او افزود: این ویژگی موجب شده است در صورت بروز حادثه در یک خط یا نیروگاه، امکان جبران کسری برق از مسیرهای دیگر فراهم باشد و پایداری شبکه حفظ شود.
‌
زنجیره تأمین از تولید تا توزیع کاملاً بومی است
‌

معاون وزیر نیرو در امور برق و انرژی با تأکید بر خودکفایی صنعت برق کشور، اظهار داشت: بخش عمده تجهیزات صنعت برق در داخل کشور تولید می‌شود و زنجیره تأمین از تولید تا توزیع کاملاً بومی است، از این رو در صورت بروز هرگونه آسیب، امکان تأمین تجهیزات و جبران خسارات در داخل کشور وجود دارد.
‌

به گفته رجبی مشهدی، طی ۲۲ سال گذشته شبکه برق کشور دچار فروپاشی سراسری نشده؛ در حالی که بسیاری از کشورهای پیشرفته و منطقه در ۵ سال اخیر چندین بار با خاموشی‌های گسترده مواجه شده‌اند.
‌
کاهش دما و خسارت وارده به برخی صنایع ۲ دلیل اصلی افت مصرف برق
‌

رجبی مشهدی با اشاره به شرایط پیش آمده در کشور و فعالیت کسب و کارها با نصف ظرفیت گفت: امسال در وضعیت آب و هوا نیز شرایط مساعد تری را نسبت به سال گذشته شاهد بودیم که باعث شده میزان مصرف برق در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته کمتر باشد.
‌

بیشینه تقاضای مصرف برق کشور در هفته سوم سال ۱۴۰۵ در روز پنجشنبه (بیستم فروردین ماه) به ۳۸۷۵۵ مگاوات رسید.

این در حالی است که میزان مصرف برق در مدت مشابه سال قبل، ۴۹۸۱۷ مگاوات بوده که نشان دهنده کاهش ۲۲ درصدی مصرف برق در کشوراست.
‌

رجبی مشهدی در پایان اظهار داشت : با این وجود نباید فراموش کرد که کشور در شرایط خاص به سر می برد و همچنان مردم باید مصرف بهینه برق را ادامه دهند.

با صدور حکمی از سوی مدیرعامل برق منطقه‌ای اصفهان، مهندس علی شهبازی به عنوان سرپرست مجری طرح پست‌های ۲ در معاونت طرح و توسعه منصوب شد.

این انتصاب با هدف پیشبرد اهداف و پروژه‌های کلیدی شرکت در حوزه توسعه و اجرای پست‌های برق صورت گرفته است.
در حکم انتصاب مهندس شهبازی، بر اهمیت تعامل سازنده ایشان با سایر مجریان، مدیران دفاتر مهندسی طرح‌ها، فنی انتقال، برنامه‌ریزی فنی، امور تدارکات و سایر واحدهای مرتبط تاکید شده است.

مدیرعامل شرکت برق منطقه‌ای اصفهان گفت:این هماهنگی و همکاری بین بخشی، نقشی حیاتی در اجرای موفقیت‌آمیز پروژه‌ها ایفا خواهد کرد.
مهندس سعید محسنی همچنین بر موارد ذیل به عنوان اولویت‌های اصلی در دوره سرپرستی مهندس شهبازی تأکید کرده و گفت:اجرای بهینه طرح‌ها باید با توجه ویژه به شرایط نقدینگی موجود و با حداکثر بهره‌وری و کارایی انجام شود.

وی بر مکانیزه نمودن فعالیت‌ها تاکید کرد و گفت: تداوم و تسریع در روند مکانیزه کردن فعالیت‌ها و رسیدگی به صورت وضعیت‌ها به منظور افزایش سرعت و دقت در فرآیندها یکی از اولویت هاست.
مهندس محسنی با تاکید بر همکاری در تهیه اسناد مناقصه تصریح کرد: همکاری فعال در تهیه اسناد مناقصه‌ها با رعایت کامل شرایط و ضوابط تامین منابع مالی شرکت نیز باید در اولویت های کاری این حوزه قرار گیرد.

وی توسعه و تکمیل سیستم کنترل پروژه؛ به منظور مدیریت بهتر و دقیق‌تر پروژه‌ها؛استقرار سیستم‌های نوین مدیریت دارایی‌های فیزیکی و همچنین سیستم ارزیابی پیمانکاران و مشاوران را هم از دیگر موارد مهم اعلام کرد.
مدیرعامل برق منطقه ای اصفهان خاطرنشان کرد:انتظار می‌رود با انتصاب مهندس شهبازی و تأکید بر این اولویت‌ها، شاهد پیشرفت قابل توجهی در پروژه‌های حوزه پست‌های برق و همچنین بهبود فرآیندهای اجرایی و مدیریتی در شرکت برق منطقه‌ای باشیم.

اجرای طرح نصب نیروگاه خورشیدی برای:

۱۲ هزار مدرسه

۵ هزار مددجوی کمیته امداد.

افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی در غرب آسیا در حالی چشم‌انداز بازار جهانی انرژی را ملتهب کرده که چین، با تکیه بر صبر استراتژیک و ظرفیت عظیم صنایع تولید تجهیزات نیروگاه های خورشیدی و بادی خود، بیش از هر زمان دیگری آماده بهره‌گیری از تغییرات ناگهانی در عرضه انرژی سنتی است؛ توسعه شتابان انرژی‌های تجدیدپذیر، ایجاد زنجیره‌های تأمین قدرتمند و کاهش وابستگی به سوخت وارداتی، این کشور را در موقعیتی قرار داده که حتی جنگ‌ها و اختلالات انرژی نیز می‌توانند ناخواسته به تقویت نقش جهانی آن در بازار انرژی پاک منجر شوند.

در ادامه پروژه بزرگ تقویت شبکه توزیع برق کاشان دو دستگاه ترانس به آدرس های خيابان شهدای زیدی و بلوار دانش قبل از میدان جهاد برقدار و وارد مدار شد.

این طرح در جهت تعدیل بار ترانسهای مجاور و تقویت شبکه برق منطقه توسط واحد مهندسی، طراحی و نظارت و توسط واحد بهره برداری برقدار و وارد مدار شد که شامل دو دستگاه ترانس به اندازه های 160 و 250 کاوا با مبلغی بالغ بر 20 میلیارد ریال از محل بودجه های توسعه شبکه برق کاشان انجام شد.

همانگونه که فرزندان ملت در اداره برق با نهایت تلاش خود به ظرفیت سازی شبکه برق می پردازند انتظار می رود مردم نیز در مدیریت مصرف انرژی تمام تلاش خود را بکنند تا پیک بار تابستان امسال را با کمترین میزان چالش سپری کنیم.

مجید ایسپره، رئیس اداره بهره‌برداری امور برق شهرستان چادگان، با اعلام گزارش عملکرد واحد تعمیرات در سال ۱۴۰۴ اظهار کرد: واحد تعمیرات این اداره طی سال گذشته مجموعه‌ای از تعمیرات پیشگیرانه و اضطراری را در سطح شهرستان اجرا کرده است.

به گفته وی، این اقدامات شامل تعمیر و تعویض تجهیزات شبکه فشار متوسط و فشار ضعیف از جمله *تعویض مقره‌ها، تعویض پایه‌های فرسوده، شاخه‌زنی و اصلاح مسیر شبکه* بوده است.

این پروژه‌ها با اعتباری بالغ بر ۳۵ میلیارد ریال از محل اعتبارات داخلی شرکت توزیع نیروی برق استان اصفهان انجام شده است.
ایسپره هدف از اجرای این عملیات را کاهش خاموشی‌های بی‌برنامه، افزایش پایداری شبکه و بهبود کیفیت برق‌رسانی در شهرستان چادگان عنوان کرد و افزود: اجرای تعمیرات مستمر و نوسازی تجهیزات، نقش مهمی در ارتقای سطح خدمات‌رسانی به مشترکان دارد.

دکتر اله‌داد در حاشیه حضور در استان اصفهان و شرکت در مراسم تشییع پیکر شهید صنعت برق، سعید جلالی، با حضور در شهرستان کاشان از ساختمان در حال ساخت امور برق این شهرستان بازدید کرد و در جریان آخرین وضعیت اجرایی این پروژه قرار گرفت.

وی در این بازدید با اشاره به اهمیت تقویت زیرساخت‌های اداری و عملیاتی صنعت برق در مناطق مختلف کشور، بر ضرورت تسریع در روند تکمیل این پروژه تأکید کرد و گفت: فراهم شدن زیرساخت‌های مناسب برای کارکنان صنعت برق، نقش مهمی در ارتقای کیفیت خدمات‌رسانی به مشترکان و افزایش بهره‌وری در حوزه بهره‌برداری و خدمات دارد.

سرپرست شرکت توانیر همچنین با بررسی روند متوقف شده عملیات اجرایی این ساختمان، بر حمایت مجموعه توانیر از پیگیری و تداوم روند ساخت آن تأکید کرد و خواستار برنامه‌ریزی لازم برای فعال‌سازی مجدد پروژه و تسریع در تکمیل آن شد.

در جریان این بازدید، محمد مرادی، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق استان اصفهان نیز گزارشی از وضعیت فعلی پروژه، مراحل طی‌شده و موانع موجود در مسیر ادامه ساخت ارائه کردند.

اثر تأخیری تروما به حالتی گفته می‌شود که پیامدهای روانی، عاطفی یا رفتاری یک رویداد آسیب‌زا بلافاصله پس از تجربه آن ظاهر نمی‌شود و پس از گذشت هفته‌ها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها آشکار می‌گردد.
Delayed‑Onset PTSD یا «اختلال استرس پس از سانحه با شروع تأخیری» اصطلاحی در روان‌شناسی بالینی است که به حالتی اشاره دارد که در آن نشانه‌های اختلال استرس پس از سانحه مدتی پس از وقوع رویداد آسیب‌زا ظاهر می‌شوند، نه بلافاصله پس از آن.

در این وضعیت فرد ممکن است در هفته‌ها یا ماه‌های نخست پس از حادثه عملکردی نسبتاً عادی داشته باشد یا فقط نشانه‌های خفیفی تجربه کند، اما با گذشت زمان و معمولاً پس از حداقل چند ماه، علائم اصلی اختلال به شکل واضح بروز پیدا می‌کنند.
در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (DSM‑5)، این حالت با عنوان PTSD with delayed expression توصیف می‌شود.

بر اساس این تعریف، اگر معیارهای کامل اختلال استرس پس از سانحه حداقل شش ماه پس از رویداد آسیب‌زا ظاهر شوند، از اصطلاح شروع تأخیری استفاده می‌شود.

در چنین شرایطی ممکن است فرد پیش‌تر برخی واکنش‌های محدود داشته باشد، اما شدت و تعداد علائم به اندازه‌ای نبوده که معیارهای کامل تشخیص را تشکیل دهد.
نشانه‌های Delayed‑Onset PTSD همان نشانه‌های رایج PTSD هستند، اما با فاصله زمانی بروز می‌کنند.
در این حالت، فرد ممکن است در دوره اولیه پس از حادثه عملکردی طبیعی یا نزدیک به طبیعی داشته باشد، اما با فاصله زمانی و در شرایطی که ذهن و بدن فرصت پردازش عمیق‌تر تجربه را پیدا می‌کنند، نشانه‌هایی مانند اضطراب، افسردگی، یادآوری‌های مزاحم، تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، یا احساس بی‌معنایی بروز می‌کند.

 به بیان دکتر محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب‌آوری ، دو عامل در بروز دیرهنگام نشانه‌های تروما نقش دارد. نخست اینکه در روزهای اول پس از حادثه، مکانیسم‌های دفاعی روان فعال می‌شوند تا فرد بتواند زندگی روزمره خود را ادامه دهد.

دوم اینکه مغز تجربه‌های آسیب‌زا را به‌تدریج پردازش می‌کند و به همین دلیل برخی نشانه‌ها با گذشت زمان ظاهر می‌شوند.

بعبارت دیگر نشانه‌های تروما همیشه بلافاصله آشکار نمی‌شوند؛ چون ذهن ابتدا با مکانیسم‌های دفاعی خود را حفظ می‌کند و پس از پردازش علائم کم‌کم ظاهر می‌شوند.
در بحران‌هایی مثل بلایای طبیعی و جنگ، اثر تأخیری تروما باعث می‌شود نشانه‌ها هفته‌ها یا ماه‌ها بعد بروز کنند؛ زیرا ذهن ابتدا وارد حالت بقا می‌شود و علائم واقعی اضطراب و فشار روانی دیرتر ظاهر می‌گردد.
اثر تأخیری تروما با تاب‌آوری رابطه مستقیم دارد؛ وقتی ذهن در مرحله بحران وارد حالت بقا می‌شود، تاب‌آوری به فرد کمک می‌کند پس از فروکش فشار اولیه، تجربه آسیب‌زا را سالم‌تر پردازش کند و با ظهور دیرهنگام نشانه‌ها بهتر کنار بیاید.
درک اثر تأخیری تروما در بحث تاب‌آوری اهمیت بنیادینی دارد، زیرا بسیاری از چالش‌هایی که افراد پس از تجربه رویدادهای آسیب‌زا با آن روبه‌رو می‌شوند بلافاصله نمایان نمی‌شود و گاه با فاصله زمانی طولانی ظاهر می‌گردد.

زمانی که فرد در معرض یک رویداد تهدیدکننده قرار می‌گیرد، بدن و ذهن او وارد حالتی دفاعی می‌شوند.
این وضعیت اضطراری ممکن است در همان لحظه اجازه ندهد نشانه‌های روانی یا هیجانی آشکار شوند.

گاهی ماه‌ها طول می‌کشد تا روان فرصتی برای بازخوانی آنچه رخ داده پیدا کند. همین فاصله زمانی یک چالش مهم برای تاب‌آوری است؛ زیرا فرد ممکن است تصور کند از بحران عبور کرده و سپس ناگهان موج نگرانی، افسردگی، احساس بی‌معنایی یا تحریک‌پذیری او را در بر می‌گیرد.

اگر بخواهیم تاب‌آوری را توانایی بازگشت به تعادل بدانیم، باید بپذیریم که تعادل پس از تروما همواره مسیر خطی و کوتاهی ندارد.

بسیاری از افرادی که ظاهراً در روزهای آغازین پس از حادثه قوی به نظر می‌رسند، بعداً وارد دوره‌ای از آشفتگی می‌شوند.

این روند به دلیل مکانیسم‌های بیولوژیکی، روان‌شناختی و اجتماعی رخ می‌دهد. مغز پس از تروما تلاش می‌کند تجربه را در حافظه ثبت و معناسازی کند و این فرایند زمان‌بر است.
هنگامی که فرد با نشانه‌های دیرهنگام مواجه می‌شود، ممکن است احساس کند تاب‌آوری کافی ندارد، در حالی که واقعیت این است که واکنش او بخشی از ماهیت طبیعی پردازش تروماست.

تاب‌آوری در چنین شرایطی نیازمند نوعی سازگاری پویا است. هنگامی که پیامدهای دیررس ظاهر می‌شوند، فرد باید بتواند به جای تفسیر آن‌ها به‌عنوان شکست، آن‌ها را بخشی از مسیر بهبودی بداند.

این نگاه، نقش مهمی در کاهش شرم و شماتت یا خودسرزنشی ایفا می‌کند.

یکی از عواملی که تاب‌آوری را تقویت می‌کند، آگاهی از ماهیت پیچیده تروما و چرخه‌ ی ظهور و فروکشی نشانه‌هاست.

وقتی فرد درک کند که ذهن ممکن است در دوره‌ای تأخیری واکنش نشان دهد، بهتر می‌تواند برای مدیریت این واکنش‌ها آماده باشد.

اثر تأخیری تروما گاهی با بازگشت ناگهانی خاطرات مزاحم همراه است. این خاطرات می‌توانند به‌طور غیرمنتظره در موقعیت‌های روزمره فعال شوند.

افراد ممکن است آن را نشانه‌ای از وخامت حال خود بدانند، اما در واقع مغز در حال بازپردازی بخش‌هایی از تجربه‌ای است که هنوز پردازش کامل نشده است.

اگر تاب‌آوری را مجموعه‌ای از توانایی‌های شناختی، عاطفی و رفتاری بدانیم، در این مرحله نقش پذیرش هیجانی، مهارت‌های خودتنظیمی و توانایی درخواست کمک ( حمایت یابی ) برجسته می‌شود.

نقش محیط اجتماعی نیز در اثرات دیرهنگام تروما قابل توجه است.

افراد در روزهای ابتدایی پس از حادثه معمولاً از حمایت دیگران برخوردارند، اما با گذشت زمان این حمایت کاهش می‌یابد.

درست در همین دوره است که برخی پیامدهای روانی پدیدار می‌شوند.

اگر فرد تصور کند باید در این مرحله کاملاً بهبود یافته باشد، فشار مضاعفی را تجربه می‌کند. تاب‌آوری در این نقطه به پیوندهای پایدار انسانی وابسته می‌شود؛ پیوندهایی که اجازه می‌دهند فرد بدون احساس مزاحمت درباره واکنش‌های دیرهنگام خود صحبت کند.

رابطه‌های امن می‌توانند به عنوان بستری برای تنظیم هیجانی دیرهنگام عمل کنند.

از سوی دیگر، اثر تأخیری تروما می‌تواند در قالب خستگی عمیق روانی آشکار شود.

گاهی فرد پس از مدت‌ها تحمل و مدیریت وضعیت‌های دشوار، ناگهان احساس فروپاشی می‌کند.

این وضعیت را می‌توان به بدن و ذهنی تشبیه کرد که مدت طولانی در حالت بقا بوده و اکنون با پایان فشار بیرونی، اجازه می‌دهد خستگی انباشته شده خودش را نشان دهد.

تاب‌آوری در این مرحله از جنس ترمیم است. فرد نیاز دارد به بدن و روان خود اجازه استراحت واقعی بدهد، نه اینکه خود را به حرکت سریع به سوی عادی‌سازی وادار کند.

در این روند، توجه به علائم جسمانی همچون بی‌خوابی، دردهای پراکنده، یا مشکلات تمرکز اهمیت پیدا می‌کند، زیرا این علائم نشانه‌های تکمیلی اثرات دیررس تروما هستند.

تاب‌آوری یک روند یادگیری است. مواجهه با پیامدهای دیرهنگام کمک می‌کند فرد راهبردهای تازه‌ای برای سازگاری ایجاد کند.

در این میان نقش آگاهی هیجانی پررنگ می‌شود. بسیاری از افراد در دوره اولیه پس از تروما به دلیل شدت تجربه، بخشی از احساسات خود را خاموش می‌کنند.

پس از گذشت زمان، این احساسات فعال می‌شوند و فرد ممکن است ناآگاهانه دچار اضطراب یا تحریک‌پذیری شود.

اگر بتوان این احساسات را شناسایی و نام‌گذاری کرد، فرایند سازگاری آسان‌تر می‌شود.

تاب‌آوری در اینجا به معنای ایجاد گفت‌وگویی درونی است که به فرد کمک می‌کند احساسات خود را بدون قضاوت بپذیرد.

یکی از موضوعات مهم در اثر تأخیری تروما، تغییرات شناختی است. فرد ممکن است پس از مدت‌ها دچار تردید درباره ارزش‌ها، باورهای بنیادی یا مسیر زندگی خود شود.

این تغییرات را نمی‌توان صرفاً نشانه آسیب دانست، در این معنا که میتواند بخشی از بازسازی درونی‌ باشد. بعضی افراد در این مرحله به بازتعریف معنا دست می‌زنند، برخی دیگر دچار بحران می‌شوند.

تاب‌آوری در اینجا به معنای انعطاف‌پذیری فکری و توانایی بازنگری سازنده باورهاست.

داشتن زمان و فضای فکری برای این بازنگری باعث می‌شود فرد بتواند از مرحله بحران شناختی عبور کند و به معانی و ثبات تازه‌ای برسد.

عامل دیگری که در اثر تأخیری تروما نقش دارد، مواجهه ناخواسته با محرک‌هایی است که یادآور حادثه‌اند.

ممکن است فرد تا ماه‌ها نشانه‌ای نشان ندهد، اما یک تصویر، بو، صدا یا موقعیت مشابه، موجی از واکنش‌های هیجانی ایجاد کند.

تاب‌آوری در این مرحله به معنای ایجاد مهارت‌هایی است که به فرد امکان می‌دهد بدون غرق شدن، با محرک‌ها مواجه شود.

تکنیک‌هایی مانند تنفس عمیق، اتصال به لحظه اکنون و مشارکت در فعالیت‌هایی که حس کنترل می‌دهند، در این بخش بسیار کمک‌کننده‌اند.

در برخی موارد، اثر تأخیری تروما در قالب احساس انزوا نمایان می‌شود. فرد ممکن است تا مدت‌ها از نظر اجتماعی فعال باشد، اما زمانی از درون احساس کند کسی نمی‌تواند عمق تجربه او را درک کند.

این نوع انزوا اگر ادامه یابد می‌تواند آسیب‌زا باشد. تاب‌آوری در چنین شرایطی به معنای بازسازی و  بازگشت تدریجی به روابط انسانی است، حتی اگر این بازگشت با سرعت کم انجام شود.

ارتباطات پایدار، فضای امنی ایجاد می‌کنند که فرد می‌تواند در آن‌ها تجربه خود را بدون فشار بیان کند.

فرایند بهبودی در صورت بروز دیرهنگام نشانه‌ها نیازمند مهارت خودمهربانی است.

بسیاری از افراد پس از ظهور این نشانه‌ها احساس می‌کنند عقب‌گرد کرده‌ یا آشفته شده اند.

این برداشت ذهنی می‌تواند روند بهبودی را دشوارتر کند. اگر فرد بتواند با نگاهی واقع‌بینانه و شفقت‌آمیز به واکنش‌های خود بنگرد، ظرفیت بیشتری برای بازگشت به تعادل و پس گرفتن سلامت و قدرت از دست رفته پیدا می‌کند.

خودمهربانی یا همان خود شفقتی سازوکاری است که تاب‌آوری را عمق می بخشد و به فرد اجازه می‌دهد مراحل مختلف پردازش روانی را بدون جنگیدن با خود طی کند.
پایان سخن اینکه اثر تأخیری تروما یادآور این واقعیت است که بهبودی یک روند خطی نیست و ممکن است روند و سیمای متنوعی داشته باشد.

تاب‌آوری در چنین شرایطی نیازمند ترکیبی از آگاهی، حمایت اجتماعی، مهارت‌های تنظیم هیجانی و پذیرش تجربه است.

وقتی فرد در می‌یابد که ظهور دیرهنگام نشانه‌ها به معنای ضعف نیست، چه بسا نشانه‌ای از تلاش ذهن برای بازسازی و بازآرایی است، آمادگی بیشتری برای ادامه مسیر پیدا می‌کند.

این شناخت باعث می‌شود فرد بتواند با انعطاف روانی بیشتری با فراز و فرودهای مسیر بهبودی روبه‌رو شود.