به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از خبرگزاري پليس سردار عبدالوهاب حسنوند در يادداشتي نوشت: صلح و سازش در جوامع امروز فراتر از يک راهکار حقوقي براي پايان دادن به اختلافات، يکي از مؤلفه‌هاي بنيادين امنيت پايدار و سرمايه اجتماعي است.
امنيت زماني در عميق‌ترين لايه‌هاي خود محقق مي‌شود که افراد جامعه علاوه بر احساس آرامش و اطمينان از اجراي قانون، توانايي حل اختلافات و ترميم روابط آسيب‌ديده خود را نيز داشته باشند.
از اين منظر، پليس صرفاً مسئول مقابله با جرم و برخورد با قانون‌شکنان نيست، بلکه در کنار مأموريت‌هاي انتظامي و پيشگيرانه، مسئوليتي مهم در کاهش تنش‌هاي اجتماعي، تقويت همبستگي عمومي و کمک به حل مسالمت‌آميز اختلافات بر عهده دارد.
تجربه‌هاي اجتماعي نشان مي‌دهد بسياري از منازعات و اختلافات، در صورت مداخله به‌موقع، گفت‌وگوي سازنده و بهره‌گيري از ظرفيت کارشناسان متخصص، پيش از تبديل شدن به پرونده‌هاي پيچيده قضايي قابل حل‌وفصل هستند.
در چنين شرايطي، صلح و سازش نه به معناي ناديده گرفتن قانون يا تضييع حقوق افراد، بلکه به معناي فراهم کردن زمينه احقاق حق، تفاهم متقابل و جلوگيري از گسترش آسيب‌هاي اجتماعي است.
فرماندهي انتظامي استان اصفهان با همين رويکرد، توسعه خدمات مشاوره‌اي، ميانجي‌گري و اصلاح ذات‌البين را در زمره اولويت‌هاي معاونت فرهنگي و اجتماعي قرار داده است.
فعاليت مرکز مشاوره آرامش و بهره‌گيري از ظرفيت مشاوران و کارشناسان تخصصي، نمونه‌اي از اين نگاه پيشگيرانه و جامعه‌محور است که تلاش مي‌کند اختلافات را پيش از آنکه به چرخه‌اي از تنش، شکايت و منازعه تبديل شوند، از مسير گفت‌وگو و تفاهم مديريت کند.
تقدير از معاونت فرهنگي و اجتماعي فرماندهي انتظامي استان اصفهان، به‌عنوان يکي از صلح‌ياران برتر استان، در آيين گراميداشت سالروز تأسيس شوراهاي حل اختلاف، نشان‌دهنده اهميت اين رويکرد و جايگاه تلاش‌هاي مجموعه انتظامي در گسترش فرهنگ صلح و سازش است.
اين موفقيت را بايد حاصل نگاه سازماني به حل مسائل اجتماعي دانست؛ نگاهي که در آن پيشگيري از جرم، کاهش اختلافات و بازسازي اعتماد ميان افراد جامعه، حلقه‌هاي به‌هم‌پيوسته تأمين امنيت محسوب مي‌شوند.
دستاوردهاي هفت‌ماهه مرکز مشاوره آرامش نيز بيانگر ظرفيت قابل توجه اين مجموعه در مداخله تخصصي، ميانجي‌گري و ايجاد زمينه مصالحه ميان طرفين اختلاف است.
چنين اقداماتي علاوه بر کمک به حفظ بنيان خانواده، کاهش تنش‌هاي محلي و جلوگيري از تکرار منازعات، مي‌تواند از ورود غيرضروري برخي اختلافات قابل حل به فرايندهاي طولاني قضايي جلوگيري کند و بخشي از ظرفيت دستگاه قضايي را براي رسيدگي به پرونده‌هاي مهم‌تر آزاد سازد.
البته توسعه اين فرهنگ نيازمند همکاري مردم، نهادهاي قضايي، دستگاه‌هاي اجرايي، معتمدان محلي و سازمان‌هاي مردم‌نهاد است.
پليس به‌تنهايي نمي‌تواند تمام زمينه‌هاي بروز اختلافات اجتماعي را برطرف کند؛ اما مي‌تواند با اعتمادسازي، مداخله مسئولانه و ايجاد بستر گفت‌وگو، نقش مؤثري در تبديل تعارض به تفاهم ايفا کند.
باور ما اين است که اقتدار پليس تنها در توان برخورد با متخلفان خلاصه نمي‌شود؛ گاهي بزرگ‌ترين دستاورد انتظامي، اختلافي است که پيش از تبديل شدن به نزاع، با گفت‌وگو پايان مي‌يابد و خانواده‌اي است که پيش از فروپاشي، فرصت دوباره براي تفاهم پيدا مي‌کند.
صلح و سازش، نقطه مقابل اقتدار قانوني نيست، بلکه جلوه‌اي از اقتدار هوشمند و مسئولانه پليس است؛ اقتداري که به‌جاي گسترش تقابل، به دنبال کاهش تنش، احياي اعتماد و تثبيت آرامش در جامعه است.
