اصفهان- زمستان ۱۴۰۲ بود که حاجیه خانم کبریا کوزه‌گر، مادر شهید حسن شمس‌الدین در کنار ناصر فتحی، مدیرکل نوسازی مدارس استان اصفهان، پا به زمینی گذاشت که قرار بود در آن مدرسه‌ای بنا شود.
ساده و بی‌آلایش آن دو کنار زمین نشستند و با هم گپ‌وگفت کردند.
کبریا کوزه‌گر با قد خمیده و عصای خود به زمین این مدرسه پا گذاشت و فتحی که خود از جانبازان دفاع مقدس است، قامت خود را به نشانه احترام جلوی این بانوی نیک‌اندیش خم کرد، عرض ارادت کرد و با تواضع از روند اجرای پروژه و آینده‌ای روشن و نزدیک گفت.
امروز، در آخرین روز از مهرماه ۱۴۰۵، بار دیگر فتحی پای به مدرسه می‌گذارد؛ اما این بار از آن زمین خاکی خبری نیست و با پیگیری های او و مهندسان نوسازی مدارس مدرسه‌ای نوساز، استاندارد و ایمن آماده افتتاح شده است.
مادر شهید او را همراهی می‌کند؛ با همان عصا و همان قامت خمیده؛ قامتی که علی‌رغم خمیده بودن، استواری و ایستادگی در آن موج می‌زند.
این ایستادگی مملو از ایثار است؛ ایثار و فداکاری مادر شهیدی که سرو رشید خود، یعنی فرزندش، برای اسلام و این میهن جان خود را فدا کرده و اکنون او با ساخت مدرسه، سازه‌ای را بنا می‌کند که هزاران سرو مقاوم و پایدار برای سرافرازی ایران استوار خواهند ایستاد.
جایی که عدالت آموزشی ثمره مشارکت و فداکاری بانویی، نیک اندیش، خیّر و مدرسه ساز از جنس ایثار است، آینده برای فرزندانش درخشان خواهد بود.
