اینجاست که مدیران توانمند، ارزش واقعی خود را نشان می‌دهند؛ آن‌ها ناچارند تصمیمات غیرمعمول اتخاذ کنند، اقدامات خاص انجام دهند، انسجام سازمانی را افزایش دهند و روحیه و انگیزه کارکنان را حفظ کنند. چنین عملکردی بدون هنر و مهارت مدیریتی ممکن نیست.
حال و روز شرکت ذوب‌آهن اصفهان، حتی پیش از بحران و این شرایط خاص نیز مطلوب نبود. در همان شرایط و با وجودی که مدیر توانمندی چون سید اردشیر افضلی سکان ذوب آهن را به دست گرفت باز هم تردیدهایی درباره ادامه روند تولید و پایداری آن وجود داشت و هنگامی‌که شرایط به نقطه بحرانی رسید، بسیاری از کارشناسان دیگر اطمینان داشتند که حفظ پایداری در این مجتمع امکان‌پذیر نیست.
اما تیم مدیریتی موجود ، به رهبری این مدیر باسابقه صنعت فولاد کشور با همراهی و تلاش بی‌وقفه کارکنان، موفق شد پایداری مطلوب را حفظ کند.
مهندس افضلی، با تکیه بر سال‌ها تجربه در صنعت فولاد و درک عمیق از پیچیدگی‌های تولید، توانست با اتخاذ تصمیمات فنی و به‌موقع، مسیر را برای عبور از این بحران هموار سازد. او با ایجاد انسجام میان بخش‌های مختلف و اعتمادسازی در میان کارکنان، بار دیگر ثابت کرد که هدایت و راهبری توانمند در زمان بحران، تفاوت را رقم می‌زند.
این موفقیت نشان داد که در انتخاب مدیران، باید همواره به فکر روزهای بحرانی بود؛ روزهایی که تنها مدیران بحران‌اندیش می‌توانند مسیر پایداری را ادامه دهند.
