از منظر مهندسی برق، بررسی تناسب فیوز و ظرفیت انشعاب با قدرت خریداری‌شده، کنترل ظرفیت قراردادی و اصلاح موارد عدم انطباق، به معنای ایجاد انضباط در بهره‌برداری از شبکه است. این موضوع به‌ویژه در مراکز رفاهی و تجاری اهمیت دارد؛ جایی که روشنایی گسترده، تجهیزات سرمایشی و سایر مصارف جانبی می‌توانند بار اضافی ایجاد کرده و پیک مصرف را تشدید کنند.
بازدیدهای شبانه و بررسی میزان روشنایی نیز نشان می‌دهد که مسئله مصرف برق تنها فنی نیست. بخشی از «بدمصرفی» ریشه در عادت‌ها و الگوهای رفتاری دارد. از این رو، محدودیت فنی به‌تنهایی کافی نیست و کنترل، آموزش، اقناع و مسئولیت اجتماعی باید در کنار یکدیگر قرار گیرند. برق یک منبع عمومی و زیرساختی است و مصرف بی‌ضابطه آن می‌تواند آثار خود را بر تولید، خدمات و رفاه سایر شهروندان تحمیل کند.
رسیدگی به بدهی مشترکان، جمع‌آوری برق‌های غیرمجاز و بازرسی لوازم اندازه‌گیری مشترکان دیماندی نیز بخش دیگری از این حکمرانی است. صحت اندازه‌گیری و وصول مطالبات، مستقیماً با شفافیت اقتصادی و توان شرکت‌های توزیع برای نگهداری و توسعه شبکه ارتباط دارد. مقابله با برق غیرمجاز نیز علاوه بر جلوگیری از اتلاف انرژی، به برقراری عدالت میان مشترکان و کاهش مخاطرات ایمنی کمک می‌کند.
در بازرسی مساجد و مراکز مذهبی نیز هدف، محدودسازی فعالیت‌های مذهبی نیست؛ بلکه اصلاح مصارف جانبی و تبدیل این مراکز به پایگاه فرهنگ‌سازی مصرف صحیح است. مشارکت ائمه جماعات و هیئت‌های امنا می‌تواند پیام مسئولیت‌پذیری در مصرف انرژی را به جامعه منتقل کند.
موفقیت مهتاب نباید تنها با تعداد بازدید، تعویض فیوز یا جمع‌آوری انشعاب غیرمجاز سنجیده شود. کاهش بار، انرژی صرفه‌جویی‌شده، اصلاح الگوی مصرف، کاهش تخلفات تکرارشونده، بهبود وصول مطالبات و تغییر رفتار مشترکان، شاخص‌های دقیق‌تری برای ارزیابی این طرح هستند.
نقطه تمایز مهتاب، پیوند «مهندسی شبکه» با «مهندسی رفتار» است. صنعت برق برای مدیریت ناترازی، هم به شبکه‌ای منضبط‌تر و پایدارتر نیاز دارد و هم به جامعه‌ای مسئول‌تر. استمرار این رویکرد می‌تواند مهتاب را از یک عملیات مقطعی به الگویی برای انضباط مصرف، کاهش بدمصرفی و تقویت مسئولیت‌پذیری انرژی تبدیل کند.
